San Diego Old Town

Normaal gingen we vandaag de grens over naar Mexico, maar dat werd ons afgeraden door de medewerkers van de KOA-kamping wegens onaantrekkelijk, moeilijkheden met paspoorten soms en vooral onveilig. We besloten dan om naar San Diego, Old Town, te trekken waar wij ons toch wel in Mexico leken te bevinden. We moesten eerst een bus nemen en vervolgens de metro, op zich is het MTS (openbaar vervoer hier) perfect geregeld, ook op zondag om het uur een bus en om de 15 minuten een metro. We waren toch wel een dik uur onderweg, maar het was leuk en voldoende afwisselend voor de kinderen. We gaan eerst in Old Town eten, in een Mexicaans restaurantje en daarna verkennen we het stadje. Je hebt de typische winkeltjes, bars, muziek, optredens, … gezelligheid troef! Rond 16u keren we terug naar de campground waar we even doorbrengen in de speeltuin en vervolgens in het zwembad.
Morgen gaan we naar SeaWorld en daarna verlatan we San Diego en ik moet zeggen dat ik dat niet erg vind. Wij staan hier op een fantastische campground, maar daar is dan ook alles mee gezegd, de stad zelf vind ik niet aangenaam, druk, vuil, oud en ik voel mij hier toch niet echt “veilig” buiten deze kamping. Het kan gewoon hét gevoel zijn, maar dat gevoel is wel belangrijk natuurlijk.
Dus morgen vertoeven wij in een veilig SeaWorld en dan bye bye San Diego!

San Diego

We moesten maar 2 uurtjes rijden, maar wat een verkeer hoe verder wij rijden! We hebben zo'n 10 rijstroken (één richting), een klein beetje file omwille van een ongeval, switchen van links naar rechts (omwille van afritten links en rechts), véél auto's, ... Ik vind het enorm stresserend, maar gelukkig vindt Jimmy dat niet en rijdt hij fantastisch! We komen in downtown San Diego terecht en besluiten maar om onmiddellijk op zoek te gaan naar een campground want hoewel het redelijk rustig is in de stad, is het toch niet echt dé plaats om met een RV van 30 feet te rijden. We gaan in onze gps op zoek naar eentje en komen op een zeer onaantrekkelijk terrein, vuil, bijna tegen elkaar geplaatste campers, geen speeltuin of zwembad, ... dus we besluiten om toch maar naar dé veilige en vertrouwde KOA-Kampings te rijden. We stoppen nog even aan de Walmarkt voor vers brood, fruit en groenten, maar dat is hier dus niet te verkrijgen, we gaan dan maar voor een brood in plastic zak (wel van ToyStory wat het voor de kinderen wat aantrekkelijker maakt) en wat etenswaren (worstjes, eitjes, melk). We komen aan op de KOA San Diego Metro en het is een zeer mooie, propere en uitgeruste campground en natuurlijk hangt er het bijhorende prijskaartje aan ;-) Er is een fantastische speeltuin (geinstalleerd in wit zand), geweldig zwembad, animatie, mooie ruime plaatsen in het groen (bloemen, gras, bomen, ...) en wifi. We betalen onmiddellijk voor twee nachten en zijn zo zeker van een mooie en leuke campground. Na een vlug middagmaal gaan we eerst naar de speeltuin waar de kinderen zich fantastisch amuseren, er is ook wat knutselen voorzien en zo kleurt Finn een t-shirt en Tijl een kussensloop in met speciale textielstiften. Daarna wordt het zwembad uitgetest (en goedgekeurd) en daarna zet Jimmy zich achter de barbecue en zitten de rest van de avond gezellig bij onze buren voor één nacht en hebben zo een van de aangenaamste avonden van onze vakantie.

Joshua Three

We eten wentelteefjes, klaargemaakt door Jimmy, en even later zetten we een rit van ongeveer 340 km in naar Joshua three. We rijden tien km op dé legendarische Route 66 en we passeren de “schoenenboom”, een boom waar allemaal schoenen in hangen. Op een van onze vorige campgrounds vergaten we een croc van Tijl onder onze camper (allez dat denken we toch) en de andere, waar hij nu toch niets meer is, hangen we gewoon bij in deze boom. Super! Dus voor wie na ons hier passeert, de blauwe Cars-croc is die van Tijltje. ..
Onlangs de grote afstand, lijken we snel op onze bestemming en genieten we van al het moois wat dit nationale park ons te bieden heeft. We doen een wandeling van 2 km naar de Barker Dam, de moeite waard, een zeer mooie tocht die makkelijk wandelt hoewel er toch over stenen geklauterd kan worden wat een meerwaarde voor Tijl betekent. Joshua Three ligt eigenlijk in de woestijn, maar toch is er groen, schaduw (door de rotsen) en zelfs water.
We blijken toch 2u gewandeld te hebben en verkennen de rest van het park al rijdend wat natuurlijk ook de moeite waard is.
Vervolgens rijden we richting San Diego, waar we morgen zullen vertoeven. Onderweg krijgen we te maken met veel wind, zeer veel wind en dat merken we aan de duizenden windmolens die op een bepaald moment langs de weg staan. We besluiten om in Banning een RV te zoeken en het blijkt een KOA te zijn die onze gps aanduidt. Hoewel het nog maar 18u30 is moeten we de “nachtregistratie” gebruiken, dat zijn we niet gewoon van de KOA’s want meestal is zelfs het winkeltje tot na 21u geopend. Er is wel een zwembad, maar als we buiten komen is het toch veel te fris om een duikje te nemen (zelfs voor waterratje en warmbloedig Finneke). De speeltuin wordt wel uitgetest, alsook de douches even later.
Morgen zetten we onze tocht weer wat verder.

Kingman

We verlaten de campground in Circle Pines en rijden een kleine twee uurtjes tot Kingman, onze volgende stop. Wij hebben besloten , na wat gesprekken met Amerikanen om ipv van via Flagstaff en Phoenix, gewoon rechtstreeks van Grand Canyon naar Joshua Three te rijden. In Flagstaff en Phoenix is er niet zo veel interessants te zien en zo moeten we toch 200 km minder rijden. We vinden het rijden wel leuk en zo zien we het meeste, maar rijden om te rijden is ook niet nodig natuurlijk.
Het is eventjes een spannende rit gezien wij moeten tanken en op een bepaald moment de benzine te duur vinden in vergelijking met andere plaatsen. We denken dat wij nog wel tot het volgende benzinestation kunnen en dat kan in principe ook gezien we op dat moment nog niet op reserve staan, maar zodra wij terug op de snelweg zitten gaat het lampje wel aan en dan blijkt de volgende benzinepomp héél lang op zich te laten wachten en na een aantal km raadplegen we de gps en dan blijkt de eerstvolgende pas binnen 68 km te zijn. We kruisen onze vingers, de airco gaat uit en wij hopen dat wij het halen. Uiteindelijk blijkt onze gps verkeerd en komen we er al eentje na 45 km tegen en het was zeer close want Jimmy tankt voor 120 dollar (je moet hier vaak op voorhand betalen en dan tanken, dus moest hij "iets" zeggen) en de tank is nog niet vol. Allez dat weten we voor de volgende keer he.

We rijden na het tanken verder naar Kingman, nog amper 10 km, en gaan daar bij de Pizzahut eten. Sientje zaagt al heel lang op "pitza" en vandaag mocht zij dus kiezen. Ze koos blijkbaar goed want Finn en Tijl aten elk drie grote stukken en Sientje 2! Vervolgens gaan we naar de Koa Kamping in Kingman en genieten daar van alle faciliteiten en het mooie weer. Het is hier in de woestijn, maar toch een beetje groen (beplanting) en een zalig zwembad dat natuurlijk onmiddellijk uitgetest wordt door ons allen. Gelukkig is er wat (warme) wind, anders zou het nog heter zijn. Na een duikje gaan we voor een spelletje minigolf en zowel Finn als Tijl kunnen er wel wat van. Tijl maakt een indruk door bij het eerste spelletje onmiddellijk met 1 kans in het gatje te spelen!
Sientje probeert ook en amuseert zich prima! We eten een ijsje (maar smelt véél te snel door het warme weer) en genieten van het campingleven.
Morgen gaan we richting Joshua Three, het laatst "park" dat wij zullen bezoeken tijdens deze reis.

Grand Canyon

We worden wakker op de campground in de Grand Canyon en even later gaan we op pad om dit park te verkennen. Hoewel de eerste indruk "wauw" is, blijft het hier ook bij, het park zelf vind ik eigenlijk niet zo interessant en overal heb je bijna hetzelfde zicht. Ik zag al mooiere parken, die vooral beter georganiseerd en minder gecommercialiseerd waren. Soit, we rijden eerst een stuk met de camper om deze even later op de parking te zetten en de rest van het park met de shuttles te doen. Het lijkt allemaal goed, maar de bussen zitten overvol en hoewel ik met Sientje meestal een plekje aangeboden krijg, moeten Jimmy en Finn vaak wel rechtstaan (Tijl plaats ik nog bij op mijn schoot indien nodig). Met de hitte is het natuurlijk niet aangenaam om je zo te verplaatsen, maar we komen waar we willen zijn. We moeten ook ergens van bus switchen en schuiven mooi aan in de rij, maar anderen vliegen langs alle richtingen de rij voorbij wat toch wel tot frustraties leidt. Ik vraag mij af wat dat is in juli en augustus!
De Grand Canyon blijft natuurlijk indrukwekkend, ongeacht het park wat eraan verbonden is, het is gewoon een topbestemming, maar persoonlijk vond ik wat ik gisteren zag, Horseshoe Bend, momenteel het mooiste natuurverschijnsel, van onze reis.

We besloten trouwens om onze helicoptervlucht te schrappen. Ik had al besloten om Jimmy alleen met Tijl (Finn wou niet) te laten gaan, want ik ken Sien en die zou al mijn aandacht opeisen en zo kan je toch niet echt helemaal alles zien. We wouden wel dat iemand ging voor foto's of filmmateriaal, maar eigenlijk hadden we na onze namiddag al genoeg van de Grand Canyon. We hebben zo al foto's genoeg en vonden het niet meer nodig om daar 500 euro tegenaan te smijten.

Om 17u verlaten we het park en rijden we tot Circle Pines waar wij ons op een Koa Kamping zetten. Finntje voelt zich niet zo goed en moet even later overgeven, zij blijft bij mij terwijl Jimmy met Tijl en Sien het (binnen)zwembad gaat uittesten. Na het overgeven, heeft ze ook nog wat last van diarree, maar als het slaaptijd wordt, is ze al wat beter. Hopelijk wordt ze niet feller ziek
De kinderen spelen nog wat op het speeltuintje en wij leggen contacten met wat Amerikanen, deze dame gaat nog speciaal verse koffie zetten voor ons omdat er geen meer te krijgen is op de camping!

Voila en morgen reizen we weer wat verder!

Glen Canyon & Grand Canyon

We rijden onmiddellijk van onze campground naar de Glen Canyon Dam. Een indrukwekkend gebouw dat eigenlijk vooral gebruikt wordt om stroom te maken. We rijden vervolgens naar Horseshoe Bend, iets wat ook al vaak in films is voorgekomen. Het is een wandeling van 2,4 km en eigenlijk wel vermoeiend gezien het berg op en berg af is door mul zand én in vlakke zon, maar het is zeker en vast de moeite waard. Ik persoonlijk vind dit één van de mooiste dingen die ik ooit al gezien heb. Er worden wat foto's gemaakt en vervolgens beginnen we terug te wandelen en de kinderen stappen fantastisch! We blijven nog wat in de Glen Canyon hangen en rijden naar de Navajo Bridge,de plaats om een condor te kunnen zien! We eten eerst een hapje om daarna over deze brug te wandelen en in de lucht te staren, maar we zien geen condors of andere vogels vliegen. Maar we hebben chance, er vliegt er geen, maar wat lager dan ons zit er zo'n fantastisch beest op een rots. Mijn fototoestel kan niet zo goed inzoomen, maar wij zagen hem met de verrekijker en ik filmde hem van dichtbij dus we zagen hem wel goed.
Hiermee sluiten we ons bezoekje aan de Glen Canyon af, natuurlijk kan je er nog veel meer doen en ontdekken, maar wij kiezen dingen die ons het meest aanspreken én die we ook kunnen doen met onze schatten.
Onze volgende bestemming is, voor mij wat ik ooit gezien zou moeten hebben in mijn leven, de Grand Canyon. We komen het park binnen via Desert View (oostelijke kant) en zien daar al onmiddellijk een deeltje van dit wereldwonder. Super! We maken uiteraard wat foto's, gaan een kijkje nemen in de Watchtower en zetten onze autorit verder richting Grand Canyon Village om een gokje te wagen naar een vrij plekje op de campground. In de Trotter staat dat je vier tot zes maanden op voorhand moet reserveren en ook aan de inkom van het park krijgen we te horen dat de RV campground volledig vol is. Wij proberen alvast te informeren voor morgen en krijgen te horen dat er net eentje vrij gekomen is. Eigenlijk is dat zeldzaam, gezien het al 17u gepasseerd is en het toch wel drukker op het seizoen aan het worden is, dus wij hebben chance. We installeren ons en besluiten morgen de rest van het park te verkennen. We barbecuen, tja die geur werd enorm aanstekelijk en op een camping heb je altijd wel ergens barbecuende mensen. Na het eten besluiten we op een zonsondergang in de Grand Canyon mee te pikken, we jumpen op de shuttlebus en zien de zon ondergaan. Een speciaal moment en tien minuten later is het pikdonker en trekken we terug naar onze camper! Een zeer mooie dag met allemaal mooie dingen en mooie momenten met elkaar.