National Park Zion

Vandaag staat Zion op ons programma. We vertrekken rond 9u uit ons hotel in Las Vegas en op de parking merken we dat we een platte band hebben... Pech dus! Jimmy neemt contact op met CruiseAmerica, want wij mogen zelf geen band vervangen en wij moeten naar een garage vlakbij rijden. Daar wordt de band bijgepompt en zo moeten we veilig verder kunnen. Onze rit naar Zion valt super mee, we zijn het rijden ondertussen heel erg gewoon en ik moet nu toegeven dat het verkeer hier in Amerika super verloopt => propere wegen, veel rijstroken, duidelijke borden en lichten, waar file mogelijk is, wordt het opgelost door verkeerslichten te plaatsen... Super!
We rijden een fijn stuk en in Springdale parkeren we de camper om met de Shuttle verder te gaan naar het Zion nationale park. Een indrukwekkend, ik weet het ik val in herhaling, gebeuren. Je waant je zo in een van de indianenfilms als je het landschap bekijkt. We wandelen een heel stuk langs de rivier op en de kinderen stappen geweldig mee. We zien verschillende dieren: eekhoorntjes (vlakbij), hertjes, hagedissen, een havik... Tijl is enorm gefascineerd, alsook de meisjes en wijzelf.
We zetten onze tocht rond 18u30 (we zijn hier in Utah een uurtje verder, dus 8u verschil met het thuisfront) verder richting Bryce. Als we het park Zion met onze camper inrijden krijgen we te horen dat wij een tunnel van 1,1 mijl door zouden moeten, maar dat die vrijgemaakt moet worden om onze rv erdoor te krijgen. Dat kan, rangers houden dan het andere verkeer tegen zodat wij de volledige tunnel voor ons hebben. Het kost wel 15 dollar, maar anders moeten we een heel aantal kilometers omrijden (terugrijden) en dat vinden we niet zo ideaal en het is een unieke ervaring! Als we uit de tunnel komen, zien we een heel ander landschap! We belanden even later op een campground en starten onze avond!









foto's volgen, slechte verbinding hier!

Zwemmen, en zelfs ik doe mee

Na Sien haar middagdutje vinden we dat we meer dan genoeg tijd binnen doorgebracht hebben en we trekken naar het zwembad! Ik had niet onmiddellijk de intentie om mee te gaan zwemmen en wie mij echt wel kent weet dat ik niet echt een waterrat ben, maar het is heet buiten en het water is lekker warm, dus ik ga toch mee het water in! Zalig! De kinderen genieten en wij ook, we zitten hier gewoon aan de andere kant van de wereldbol te profiteren van het mooie weer en de indrukken die wij hier opdoen. Gisteren zaten we nog in de sneeuw en vandaag in ons badpak te bakken! Na ons plonsavontuur gaan we nog even het pretpark in, pikken een circusje mee en eten ons avondeten... Vakantie!

Fun in Vegas!

Vandaag laten we ons helemaal onderdompelen in de sfeer van Las Vegas en we starten onze dag met een "amerikaans" ontbijt: donuts, veel te zoet naar mijn goesting, maar iets anders is er niet onmiddellijk te vinden. Ons hotel is een heuse stad op zichzelf. Je kan hier makkelijk blijven zonder buiten te moeten gaan: alles is hier te vinden: winkeltjes, restaurantjes, casino, beautysalons, binnen- en buitenzwembad, circus, ... en dan natuurlijk hét pretpark, dat ik gisteren al even vernoemde. We hebben enkele kortingsbonnen en zo kost het 20 dollar voor Finn & Tijl een hele dag voor alle attracties en 5 gratis tickets voor de volwassenen. Eerst gaat Jimmy met hun in een mini-reuzerad, daarna een achtbaan met dino's, ze gaan in vliegertjes, kikkertjes, treintje, ik ga met tijl in de rups, ... Daarna begint Sientje moe te worden en ga ik met mijn kleine poppemie naar de kamer voor een middagdutje. Jimmy gaat nog wat "pretparken" met de twee oudsten en ik werk dit blogje bij ;-)

Death Valley & Las Vegas

Gisteren in de late namiddag fijn gezwommen in het zonnetje, deze nacht regende en sneeuwde het! Hier kan je alle temperaturen en weersoorten op één dag beleven blijkbaar. We vertrekken om 8u richting Furnace Creek in Death Valley, een zeer mooie weg door allerlei soorten landschappen en hoe dichter wij bij onze bestemming komen, hoe "doodser" alles wordt, vandaar de naam "Death Valley" natuurlijk. We stappen even uit bij Furnace Creek en terwijl Jimmy in onze camper kookt, ga ik met de kinderen op verkenning uit. Het is redelijk goed weer en de kindjes amuseren zich op de plaatselijke speeltuin. We eten vervolgens lekkere middag (brocolli, patatjes, vlees) en terwijl ik de afwas doe, gaat Jimmy nog eens met de kindjes terug richting playground.
Vervolgens zetten we onze rit verder met bestemming: Las Vegas, waar wij verwacht worden in ons hotel. Een rit van 2,5 uur, maar dat gaat redelijk vlotjes tot wij in een sneeuwbui terecht gekomen zijn. Ik dacht dat Death Valley en Las Vegas onze heetste bestemmingen zouden zijn, maar blijkbaar was dat toch een vergissing! Echt koud is het niet, we kunnen in een pull naar buiten, maar ik las dat temperaturen van 30 graden hier normaal zijn, dus hebben wij het anders getroffen. Rond 16u arriveren wij op de parking van CircusCircus en nemen wij twee valiesjes mee richting lobby waar we toch even in de rij moeten om in te checken. We zetten in de Tower, op de elfde verdieping en op het eerste gezicht lijkt het hier een doolhof, zo groot, zoveel vleugels, zoveel verdiepingen, zoveel liften, ... alles is hier "groots". We hebben eigenlijk twee kamers, maar deze liggen schuin tegenover elkaar, we moesten er twee boeken wat eigenlijk wat gek was gezien elke kamer over twee grote tweepersoonbedden beschikt. Wij kunnen perfect met ons vijfjes op één kamer en dat doen we dan ook. In de tweede kamer gaan we gewoon de handdoeken halen ;-)
We verkennen het hotel even en merken dat op de tweede verdieping een heus pretpark is (denk 2x zo groot als PlopsaIndoor), de kindjes (en wij) zijn gefascineerd, maar wij weerstaan aan de verleiding om een dagticketje te kopen omdat het al bijna avond is en je dan niets aan zo'n ticket hebt. Misschien morgen, want we merken dat wij een kortingsbonnetje bij onze voucher van het hotel hebben zitten. We zien wel. Verder gaan we lekker eten en daarna komen we terug naar de kamer. Jimmy haalt nog wat in de camper (melk voor de pap van Sien) en de kindjes gaan ondertussen in bad. Rond 20u30 trekken we "The Strip" op, beetje sfeer opsnuiven van Las Vegas en die sfeer is er. Het is allemaal heel erg "gemaakt", maar zo typisch dat het gezellig en leuk is. We wandelen een eindje om vervolgens terug te keren en halt te houden bij Mc Donalds voor een ijsje voor de kinderen. Dat hadden we beloofd en ze gedroegen zich de hele tijd voorbeeldig dat het ijsje een beloning was. Rond 21u45 zijn we terug op onze kamer en de kindjes helemaal uitgeteld. Na even geskypt te hebben met mijn mama, vallen de kinderen onmiddellijk in slaap en gaat Jimmy, zoals het in Las Vegas hoort, een gokje wagen. Ik ben benieuwd met hoeveel winst (of waarschijnlijk verlies) hij terugkomt.

Sequoia Forest al rijdend verkend

We beginnen onze dag alweer om 6u30 want de ochtendstond heeft goud in de mond ;-)
We douchen voor het eerst in onze camper en hoewel de douchecabine aan de kleine kant is qua hoogte (Jimmy kan er niet staan), is het water lekker warm en is het zalig, helemaal fris voor onze rit richting Sequoia.
We zien tijdens onze rit allerlei landschappen, gaande van dor, bebost, rotsen, bloemen, … tot open vlaktes. Ik dacht dat zulke dingen (zoals 25 brievenbussen aan het begin van wat een oprit lijkt) enkel in films voorkwam, maar dat is dus het echte Amerika in Californië alleszins.
We hebben een gps bij, maar blijkbaar is dat niet persé een positief punt. Wij worden enkele keren van hot naar her gestuurd en als we dan toch de gps volgen worden we even later voorbijgestoken door een sheriff, ja echt zoals in de filmen! De vriendelijke man vertelt ons dat de weg verderop afgesloten is wegens sneeuw en hij begeleid ons naar een plek waar wij kunnen keren en waar hij het eventuele (geen dus) verkeer tegenhoudt. Verder wijst hij ons nog de weg en helpt hij ons keren, de politie, ook hier uw vriend!
We zien het Sequoia Forest al rijdend en dat valt al reuze mee. We hadden op voorhand al besloten om vandaag eens vroeger te sppen met rijden en een gezellig momentje samen door te brengen. We stoppen op een RV Campground in Olancha en morgen zetten wij onze rit naar Death Valley en vervolgens Las Vegas verder. Hier op de camping is het super: een zwembad, mini speeltuintje, wasserette en supermooie uitzichten. Jimmy en de kindjes gaan zwemmen terwijl ik mij op de was stort! Wij zitten buiten voor onze camper en genieten van het camperleven. Zalig toch! Normaal is er hier geen wifi, maar toen ik de pc opzette, vond hij blijkbaar toch een signaal. Yes!



Hebben ondertussen een schroevendraaier gehaald en mijn fotokaartje in Finn haar v-smile gestoken, maar nog altijd werkt het niet, dus we zien nog altijd foto's van Finntjes toestel!

Yosemite

We worden om 6u30 wakker op onze camping en de kindjes zijn enthousiast over onze verblijfplaats. Na geskypt te hebben met mijn zus en mijn ouders, vertrekken wij richting Yosemite. Onderweg stoppen we nog even aan het grootwarenhuis want waar wij gisteren stopten waren er geen verse groenten of fruit te verkrijgen en we gaan ook tanken. Ik kreeg al enkele keren via mail clipjes door van mensen die tanken en dan doorrijden zonder de darm uit hun wagen te halen en vandaag maakten wij dat life mee! Nee, niet wij waren de personen in kwestie, dat was een jongeman die gewoon doorreed terwijl zijn auto nog aan te pomp vasthing! Een slag en dan lachende gezichten rondom hem! Hilarisch! Jammer dat ik het niet filmde, maar maakte wel een foto van het eindresultaat.
We zetten onze toch verder, dat gaat vlotjes, we arriveren bij ons eerste park en kopen hier meteen de parkenpas voor onze hele reis. Jimmy gaat ondertussen naar het informatiebureau en krijgt hier wat minder goed nieuws te horen: alle campgrounds zijn volzet én de Tioga pas, de weg die wij vervolgens richting Death Valley gingen nemen is nog afgesloten wegens sneeuw. We besluiten dan maar om straks via Sequoia verder te gaan, maar eerst bezoeken we Yosemite, we rijden naar The Village, maar nergens ook maar één parkeerplaats te vinden, niet voor gewone auto’s, laat staan voor RV’s van ons kaliber. Dus rijden we maar verder en verkennen we Yosemite vanuit de auto. Net voor we het park verlaten komen we bij Mariposa Grove, een shuttlebusje neemt ons mee naar “de grote bomen” en inderdaad het zijn grote bomen! Geweldig om te zien en geweldig om naast te staan en te beseffen dat deze bomen al eeuwen hier staan. We wandelen door het park en Jimmy & Tijl gaan zelfs tot bij de “Grizzly Giant”, terwijl ik met de meisjes terug richting parking wandel gezien het laatste busje om 18u terug naar beneden gaat.
De bomen en de bijhorende natuur (hertjes, eekhoorntjes, paddestoelen, …) laten een indruk na op ons allen.
We rijden vervolgens verder naar de volgende KOA campground (na eerst twee andere campings aangedaan te hebben, waarvan de eerste geen bleek t zijn en de tweede volzet was) iets verder dan Fresno. Morgen verkennen we Sequoia en zetten we onze trip verder naar Death Valley.

Camper opgepikt, het avontuur kan beginnen!

We worden rond half zeven wakker en skypen met mijn ouders om even later te ontbijten en contact op te nemen met Wings & Wheels om te checken om hoe laat wij de camper kunnen oppikken. Wij moeten om 12u onze kamer verlaten maar kunnen onze bagage hier laten staan tot ze ons om 14u15 komen oppikken. We wandelen om 8u30 richting Lombard street, wat een klim, we komen buiten adem aan de onderkant van de bekende kronkelstraat aan en dan beginnen we aan de trappen. Sientje doet ze allemaal zelf mee en kan rekenen op heel wat sympathie van de andere toeristen. Ze wordt beloond met een “noepje” en dan vliegt ze terug de buggy in om het steile gedeelte in de andere richting te doen. We wandelen wat door Fisherman’s Wharf, kopen wat brood en keren en terug naar het hotel om te eten en wat te rusten. Vervolgens pakken we onze koffers in, geven ze ter bewaring aan de lobby en gaan nog een wandeling op Pier 39 maken. We brengen een bezoekje aan Aquarium of the Bay, een klein aquarium, maar zeker de moeite waard! We zien er verschillende vissen die in de “Bay” leven oa haaien (wel maar kleintjes), kwallen, octopussen, … De kinderen mogen roggen en zeesterren aaien en vinden het geweldig. Zelfs een slang mogen ze aaien die een van de verzorgers op zijn handen heeft. We lunchen bij Johnny Rocket, een bistro die helemaal ingericht is zoals in de jaren 60 mét muziek van die tijd! Super!
Om iets voor twee zijn we terug in het hotel om opgepikt te worden door een taxi, gestuurd door CruiseAmerica, het verhuurbedrijf van onze camper.
Na een klein uurtje rijden komen we aan in Oakland om onze camper op te pikken. We krijgen eerst een informatiedvd (in het Nederlands) te zien met meer uitleg over hoe en wat. Vervolgens moeten we wat papieren ondertekenen en vragen beantwoorden en dan moeten we wachten… de onze blijkt nog gewassen te worden. Pffff, uiteindelijk krijgen we na 1,5u geduld onze sleutels en nog een woordje uitleg om daarna onze koffers in te tasten en te vertrekken. “Slik” 10 m is toch echt wel lang en automatic rijden als je dat niet gewoon bent, is toch ook wel wat wennen, maar we zijn vertrokken! Tanken en winkelen nog even en hobbelen, ik had geen enkel idee dat een mobilhome zo kon hobbelen, verder over de “highway”. Oorspronkelijk dachten we om 15u weg te zijn bij Wings&Wheels, maar uiteindelijk werd het al 18u30 en zouden we Yosemite niet halen. Tja, dan maar improviseren en de Koa-boek raadplegen. In Lodi is er ook een Koa-camping en we besluiten om dan maar 130 km te rijden en daar te overnachten. Het goede nieuws is dat deze camping uitgerust is met wifi, het minder goede nieuws is dat wij nog redelijk ver van onze bestemming zijn én deze camping duur is (56 dollar), maar ja, voor een eerste dag houden we het rustig en voor bekeken. Het is ook ruim 21u gepasseerd voor wij geïnstalleerd zijn. De kindjes zijn helemaal dol van onze camper en zijn vrij snel in slaap. Voila, en dat gaan wij ook doen! Tot morgen!

Alcatraz

Onze biologische klok begint stilletjes om te schakelen naar de Pacific time! We worden rond 7u wakker en maken ons stilletjes klaar. Vandaag staat een bezoekje aan Alcatraz op het programma! Gisteren waren we van plan om al ticketjes te kopen, maar de rij was net iets te lang naar onze goesting, dus besloten we om het vandaag, in de vroege ochtend te proberen. Ik ga met de kinderen naar de zeehondjes kijken en Jimmy gaat vlug in zijn eentje om kaartjes naar pier 33. Een kwartiertje later zijn we drie (Tijl en Sien zijn gratis) tickets rijker (en 68 dollar armer) en worden wij om 9u15 verwacht om te boarden op de ferry richting het bekende eiland. Tussentijds plegen we nog een telefoontje naar mijn mama en papa en wij kunnen toch wel even bellen voor twee dollar. We zijn ook van plan om te skypen en ons hotel heeft draadloos internet, maar dat wil niet lukken met de laptop van mijn papa die wij mee hebben.
In de rij voor de ferry maken we een praatje met een nederlands koppel dat achter ons staat en zij vertellen ons dat San Fransisco veel beter is dan Los Angeles, waar zij hun reis startten. De boottocht naar Alcatraz is al een belevenis op zich, weer iets anders en de kinderen genieten. Het geeft een speciaal gevoel om deze gevangenis te betreden, je waant je zo in een Amerikaanse film en het is echt zoals op tv: groot, kil, afgelegen en eigenlijk een beetje zoals een gevangenis hoort te zijn: afschrikwekkend! Wij krijgen allen een koptelefoontje met Nederlandse gids die ons meer uitleg geeft over het leven, voor zover je het leven kan noemen, in Alcatraz. Wij zien de cellen, de bezoekersruimte, de eetzaal, bibliotheek, … en het maakt een grote indruk. Om 12u nemen we de ferry terug en we worden ondertussen getrakteerd op regen, ja dat kennen ze hier dus ook! We hebben met mijn ouders afgesproken dat wij rond de middag zouden proberen te skypen vanuit de McDonalds, die vlak aan ons hotel ligt, maar ook dat lukt niet. We eten een hapje en rusten namiddag wat uit in het hotel, want met regen aan Sightseeiing doen, neen dank je. De kinderen spelen mooi samen en genieten even van het “niets” doen, Jimmy kijkt wat tv en ik schrijf wat reisverslagjes op de laptop.
Als het terug zonnig is, trekken we naar Union Square om wat boodschappen te doen. Morgen gaan we de camper oppikken en zeggen we goodbye tegen San Fransisco, een stad die toch een enorme indruk nalaat op ons allen!

San Fransisco

Zoals verwacht, staat ons lichaam nog op de Belgische tijd en zijn we rond 4u klaarwakker, ik tast de koffers uit en de kinderen kijken een filmpje en houden het toch wel redelijk rustig, gelukkig maar, want wij zijn niet alleen in het hotel natuurlijk!
Om 6u gaan we toch nog even in bed en slapen zo toch nog een tweetal uurtjes. Om 9u zijn we helemaal klaar ervoor: we gaan ontbijten bij Ihop, dat ligt vlak naast ons hotel en volgens velen een aanrader. We worden supervriendelijk ontvangen en het menu wordt voorgesteld. Zoals gevreesd is het niet zo culinair als we verwachten, maar dat wisten we en wij verheugen ons op ons Amerikaans ontbijt: voor de kinderen pancakes en voor mij en Jimmy eitjes, spek en pancakes. Ik vind het wel lekker, maar zo droog en tegen het einde van de maaltijd begrijp ik wat het probleem is: die vier potten op tafel is eigenlijk voor op de pannekoeken! Daarna is het wel lekkerder!
We besluiten om een Sightseeing tour te doen die al onze “to do’s” aandoet. Om 10u jumpen we op zo’n bus en wij gaan eerst downtown: een enthousiaste gids vertelt ons allerlei leuke informatie over San Fransisco en wij genieten van de omgeving, de sfeer en van alles wat wij te zien krijgen. We stappen af in Chinatown en je waant je compleet in China! Hier eten we ook zeer lekker (de lekkerste chinese maaltijd die ik al ooit at) en daarna trekken we terug naar de bus om onze tour verder te zetten. Als we zo het grootste deel van SF gezien hebben, stappen we op een andere bus en rijden we naar dé Golden Gate Bridge, wow, wat een fantastisch gevoel, je ziet die brug dichterbij komen en ze is nog indrukwekkender dan gedacht! We rijden er vervolgens over en dat geeft een nog specialer gevoel: puur genieten!
We rijden nog even verder naar een meer welstellend dorpje (enkel bmw, porsche, mercedes, masserati’s voor de deur) en pauzeren daar twintig minuutjes. De kinderen rennen wat rond, klimmen in bomen en kijken naar de vele vogels. Het gekke is dat het hier tien graden warmer is dan in San Fransisco zelf, gewoon de brug over en je kan je pulls uitzwieren!
Terug op Fisherman’s Warf gaan we wandelen, we gaan naar Pier 39, de plaats waar ’s avonds massa’s zeehondjes verzamelen om er een slaapplaats te zoeken. Indrukwekkend! De kinderen genieten van het aanschouwen van deze beestjes en ook wij vinden het fantastisch. We wandelen nog even over de toeristische pier 39 en kopen een brood dat wij op onze hotelkamer opeten met als beleg banaan, want hier is in de kleine supermarkt geen beleg te vinden, maar het smaakt! Om 19u zijn we allen weer uitgeteld en even later in dromenland.

De heenreis

Om 2u30 loopt onze wekker af en maken wij ons klaar om naar Amerika te vertrekken. De kinderen zijn onmiddellijk klaarwakker en werken enorm goed mee ondanks het vroege uur. De taxi arriveert mooi op tijd en om 4u15 zijn we gepakt en gezakt in Zaventem, waar we beziens hebben met onze bagage en onze drie kleine kindjes. We begeven ons naar de incheckbalie van British Airways en hopen daar te horen te krijgen dat wij gewoon zullen vertrekken. Heel normaal is dat niet, want Heathrow is nog altijd gesloten omwille van de aswolk. We worden wel al ingecheckt maar moeten wachten op meer info van de informatiebalie van British Airways die pas om 6u opent. Er worden wat probleempjes gemaakt over het gewicht van onze koffers: wij mochten 5 koffers van 23 kg hebben, maar gemakkelijkheidshalve hield ik het op 4 koffers, maar wel met een gemiddeld gewicht van 26 kg en dat mocht dus niet We hadden vervolgens de keuze: 52 euro bijbetalen of overtasten. Gelukkig had ik nog een extra grote sporttas bij voor “je-weet-maar-nooit” situaties en deze kwam nu goed van pas. Uit elke koffer werden wat spullen gehaald en vervolgens in de extra valiesns gestopt en zo konden we toch mee zonder extra kosten!
Vervolgens begeven we ons naar de douane waar onze handbagage en wijzelf gecontroleerd worden. De handbagage is in orde, maar bij mij en de kinderen “piept” het ding en wij mogen dus gefouilleerd worden, alles blijkt in orde te zijn en ze wensen ons een prettige reis. Ik word ondertussen toch weer wat nerveus (altijd als ik in een vliegtuig moet), maar de kinderen zijn enthousiast en alles verloopt zoals het zou moeten verlopen, dus stressen is niet nodig. We kunnen mooi op tijd boarden en om 7u30 zitten wij klaar om op te stijgen en dan vindt Sien het nodig om te protesteren => ze wil op mama schoot zitten, maar het mag niet gezien ze twee jaar is. Dus tijdens het opstijgen (tot de gordels los mogen en zij dus bij mij kan zitten) klinkt Sientje haar gebruil! De rest van de vlucht gaat het prima en een uurtje later wordt de landing, met hetzelfde verhaal van Sien, ingezet. De reden dat wij voor tussenstop Londen kozen was dat wij maar één keer moeten inchecken alsook onze bagage en wij dus in Londen gewoon kunnen verdergaan naar de gate van bestemming. Ook hier wordt alles nogmaals gecontroleerd en dan is het wachten geblazen. We gaan iets drinken en Sien valt vrij snel in slaap terwijl Finn en Tijl volop genieten van wat er allemaal rondom hun gebeurt. Ik vind Zaventem al een grote, drukke luchthaven, maar als je dan Londen Heathrow ziet… We worden zelfs met de trein naar onze gate gebracht! Hier moeten we wat langer wachten om te boarden, maar dan worden eerst de families met kleine kinderen afgeroepen en zo zitten wij als één van de eersten in het vliegtuig. We hebben de middenrij van vier personen en een zitje apart dat door Jimmy gebruikt wordt. Hier mag Sien wel op mijn schoot en krijgen we een extra riempje hiervoor en inderdaad, het helpt, geen kik! De vlucht zelf verloopt goed: de kinderen weten zich bezig te houden, slapen een beetje, kijken tv, tekenen, eten, drinken en om 14u50 plaatselijke tijd, landen wij in het regenachtige San Fransisco. Hier verwachten wij ons aan een zeer uitgebreide conrole en aan een lange rij aan ie controle, maar gelukkig hebben wij dus kinderen bij en krijgen wij voorrang. De controle valt ook mee, vingerafdrukken en oogschan worden van Jimmy en mij genomen, er worden wat vragen gesteld, papieren worden gecheckt en wij mogen beschikken. Vervolgens gaan we om onze bagage en ondertussen worden onze papieren nog enkele keren gecheckt en krijgen we de vraag of wij geen fruit, groenten of vlees bijhebben. Onze koffers hebben wij vlug en even later staan wij buiten, in San Fransisco op een taxi te wachten! In de taxi wordt het Tijltje toch wel wat te veel en valt hij gewoon in slaap. Tja, de kinderen zijn eigenlijk al 22u wakker (op een dutje van twee uutjes na in het vliegtuig) en ook wij zijn doodop. Na tien minuten taxi zijn we op onze bestemming: Radisson Fisherman’s Warf hotel. Het hotel zelf staat ons aan en is zoals het op het internet leek: mooi, proper, groot en vooral de locatie is perfect: namelijk vlakbij Fisherman’s Warf, blijkbaar na Disneyland de populairste toeristische attractie in Californië!
Ook onze kamer staat ons aan en niet veel later, na een vlug badje en een hapje pizza, liggen wij om 18u in ons bedje.

Vliegen we of vliegen we niet?

Het wordt blijkbaar nog spannend want de stofwolk zorgt blijkbaar weer voor problemen. In Het Belang van Limburg stond het net te lezen. Afwachten maar en hopen op het beste zeker?

Doktersbezoekje

Vandaag gingen we op "familieuitstap" naar de dokter. Ik wou voor alle zekerheid de kindjes nog eens laten nakijken alsook onze medicatielijst alvorens wij vertrekken. Tijl ging dinsdag al naar het medisch onderzoek op school en daar werd er gemeld dat hij wat vocht achter zijn oortje had zitten en onze huisarts bevestigde dat ook. Ik moet zijn neusje dus blijven spoelen en hij kreeg de beste raad, volgens hem, ooit: kauwgom eten! Sientje is al dagen hangerig, koortsig, verkouden, maar alles in beperkte mate, ze kan enorm hangerig zijn (pakke pakke mama), maar het volgende moment is ze vrolijk aan het spelen, haar koorts gaat max tot 38.5 wat ik dus niet echt veel vind en haar neusje loopt, maar het zijn geen groene (sorry voor de omschrijving) snottebellen, maar eerder een waterneusje, maar ze hoest dan ook weer fel met momenten... De dokter zegt dat ze verkouden is en wij dus gewoon moeten spoelen. Verder vrees ik de waterpokken ook een beetje, het doet de ronde op school, een opvangkindje heeft het ook zitten gehad en ik vind het op zich allemaal prima als Sientje dat ook zou krijgen maar de timing komt niet echt goed uit nu. Als de vlekjes, moesten ze toch komen, nu eens alstublieft zouden willen wachten tot maandagavond, zou ik al zeer content zijn. Ik ben wat bang voor irritante vragen op de luchthaven als ze er moest verschijnen met de waterpokken.
Dus we hopen erop he!

Stakingen

Is het geen grote aswolk die roet in het eten komt strooien, zijn het wel mensen die vinden dat ze dat mogen doen!
We kregen net telefoon van het reisbureau met de mededeling dat wij geluk hebben dat wij 17 mei vertrekken en niet een dagje (en verschillende andere dagen hierna) later want het personeel van British Airways heeft besloten om vanaf 18/5 te staken.
Dan hebben we ook nog geluk dat wij "lang" wegblijven want hun laatste stakingsdag zou in het eerste deel van juni zijn en wij komen pas het tweede deel terug!
Je kan het artikel hierover hier lezen!

Nog één (!!!) week!

Nu is het aftellen pas echt begonnen, nog een weekje en wij hangen in de lucht richting de United States of America! Pfff, de stress slaat nu wel enorm toe en met momenten weet ik niet meer wat ik al gedaan heb en wat ik nog moet doen. Voor de reis zelf lukt alles wel, maar om het hier allemaal in orde te krijgen, dat zorgt voor die stress. Ik wil alles gepoetst, opgeruimd, gestreken, ... hebben en ja, je kan natuurlijk dat vandaag allemaal niet doen, want wij leven hier nog wel een weekje met een héél aantal personen (de opvang is ook nog geopend tot en met woensdag). Verder is het dan ook nog een enorm drukke week: morgenavond (zeer laat) komt Jimmy terug van Slowakije, woensdag moeten er nog papieren opgehaald worden bij het reisbureau, Jimmy moet nog naar Genk om wat formaliteiten te regelen voor zijn werk, donderdag is het een feestdag, vrijdag ben ik jarig en hebben we om 9u30 een afspraak bij onze huisarts (kindjes nog eens allemaal laten controleren en onze reisapotheek even overlopen), we plannen ergens ook nog een bezoekje aan de Ikea, we moeten nog bij de buren passeren met uitleg over wat en hoe, zondag is het feestje van mijn petekind Jens en dan hopelijk vroeg bedje in!

Twee koffers zijn al gepakt (de kinderen hun kleding past in één koffer en weegt net 22 kg), mijn kleren en het badlinnen zit in een tweede koffer). Dus er zitten wel vorderingen in mijn hele planning hoor!

Toestemming

Gisterenavond vroeg ik via het internet toestemming om de VS te mogen betreden en wij kregen onmiddellijk toestemming! Weer iets wat geregeld is!

Wat wél bezoeken in de steden?

Gisterenavond hield ik mij vooral bezig met de planning van onze bezoeken in de grotere steden (San Fransisco, San Diego, Los Angeles).

Wat willen we zoal doen?
*Hollywood
Een tour onder begeleiding waar dé sterren wonen. Tja, als je dan toch in Hollywood bent, wil je toch wel enkele huizen van bekenden gezien hebben en je kan er op je eentje wel passeren, maar dan weet je natuurlijk nog niet wie waar woont.
Dit zouden we doen met Starline Tours. .
*San Fransisco
Alcatraz, een bezoek aan de bekende gevangenis.
*Sea World
In San Diego zouden we Sea World bezoeken, onlangs was het park van Orlando in het nieuws omwille van het Orka-incident met dodelijke afloop. Het park zelf ziet er fantastisch uit en behalve vele soorten vissen en shows zijn er ook wel attracties.
*Disneyland of Universal studio's
Hier twijfelen we welk park we zouden aandoen. Disneyland lijkt mij enorm leuk voor de kinderen, maar wij brachten nog maar een jaar geleden een bezoekje aan EuroDisney. Universal Studio's lijkt mij dan weer geweldig voor volwassenen, maar ik vraag mij af of de attracties wel geschikt zijn voor de kinderen. Er zijn wel dingen zoals Shrek, Dora, Jurassic Park, Spongebob, ... dus dingen voor kinderen, maar toch.
Hier zijn we dus nog niet uit welk van de twee het zal worden. Iemand suggesties?
*Met de helicopter of met het vliegtuig over de Grand Canyon
We weten dat we één van deze twee dingen zullen doen, maar we twijfelen nog tussen de twee => een helicopter is overzichtelijker, maar een vliegtuig gaat hoger en je ziet dus meer. De helicopter is ook duurder (100 euro) dan het vliegtuig, maar we hebben al in een vliegtuig gezeten, maar nog niet in een helicopter... Tja keuzes die we waarschijnlijk op dat moment zelf wel zullen maken. We zouden dan met Papillon vliegen. Iemand tips?

Voila, dat zijn de "betalende" dingen die we plannen, natuurlijk zijn er ook voldoende andere dingen te doen zoals Lombardstreet, Chinatown, Goldengate Bridge, Beverly Hills, Walk of Fame, ...
Voor de parken, kopen we een parkenpas in het eerste park zodat we alle parken gewoon kunnen bezoeken met die pas.

Dus we zijn er nog mee bezig hoor!

Onze route

Grotere kaart weergeven

Emailadres!

Wij maakten een emailadres voor ons op reis aan: fijninamerika@hotmail.com

Dus daar zijn we op bereikbaar!

Voorbereidingen

Vorige week gingen we naar Maastricht en kochten 3 supergrote handige reistassen aan zeer aantrekkelijke prijzen! Een deel dollars werd besteld en afgehaald bij de bank, kleertjes werden al wat nagekeken, ... Kortom we zijn in volle voorbereiding en toch moet ik bekennen dat wij eigenlijk niet zo veel bezig zijn met "onze reis" op dit moment. Wij hebben het zo druk met oa onze verbouwingen en andere dingen, dat Amerika even op de achtergrond lijkt beland te zijn en dat eigenlijk kort voor het eigenlijke vertrek.
We hebben natuurlijk al zeer veel echt op voorhand gepland, zo staat onze route toch al een hele tijd vast, de vliegtickets zijn besteld (en betaald), de camper is gereserveerd (en betaald), de hotels zijn geboekt (en betaald), we hebben al een deel zakgeld klaarliggen, de koffers zijn er, onze reispassen zijn in orde... Kortom wat geregeld moest worden, is geregeld, we kunnen gerust vertrekken, maar toch vind ik het momenten "raar" dat wij er niet zo veel mee bezig lijken te zijn. Ik zeg wel "lijken", gezien er dagelijks wel even het woord "Amerika" valt, dus we zijn er wel mee bezig in ons hoofd.
Wat dienen we nu nog te doen: ons op voorhand (minstens 72u dacht ik, moet ik even checken) registreren om te mogen vliegen en that's it! Verder hoop ik van ganser harte dat onze verbouwingen achter de rug zijn voor we vertrekken, want ik denk niet dat het plezant is om op een bouwwerf terug te komen na vakantie. Normaal ziet het er nog goed uit, maar ja, je weet maar nooit. We hopen eind deze maand klaar te zijn, maar dat hoopten we al enkele keren ;-)
Nog een kleine maand en we bevinden ons op onze bestemming en het kriebelt toch wel serieus!

Aftellen

In augustus begonnen we echt over deze reis te praten, in september werd er al wat gepland, een tijdje later de mobilhome vastgelegd en ondertussen begint het vertrek toch wel wat te naderen.
Onze reispassen werden dinsdag afgehaald door Jimmy, hij passeerde ook nog even langs de Lidl die verrekijkers in promotie had zodat wij nog eentje extra hebben en we schuimen het internet af om nog wat tips te vinden.

Er wordt enorm naar uitgekeken en afgeteld naar 17 mei, maar langs de andere kant, nadert het toch ook wel snel. Wij moeten toch nog wat dingen doen zoals valiezen kopen, onze kleerkast checken om te zien of er nog iets nodig is; we moeten uiteindelijk toch wel een heleboel meezeulen gezien we toch allerlei temperaturen zullen tegenkomen gaande van 7° (Yellowstone) tot 50° (Death Valley).
Koffers zou ik graag hebben die in elkaar passen zodat wij geen 5 mega-exemplaren hebben staan in onze mobilhome waar de plaats toch al wat beperkt is.
Verder zullen we ook een groot deel ter plaatse kopen (zonnecreme, shampoo, tandpastas, ...) wat toch wel een beetje helpt in het verminderen van bagage.
Met momenten zie ik ook wat op tegen de vliegreis, die toch wel 16u duurt. Ik ben er haast zeker van dat Finn & Tijl zich prima zullen gedragen en amuseren (maak voor elk een rugzakje met nieuwe dingen in zodat ze zich kunnen bezighouden), maar ik vrees een beetje voor Sien. Onze jongste is nogal onvoorspelbaar en ik hoop natuurlijk dat ze zich zal gedragen, maar dat is vooral afwachten.

Verder zullen er natuurlijk dingen zijn die ik zal missen:
*mijn ouders
*mijn petekindje Jens en de rest van zijn gezinnetje
*Ginger
*vrienden/familie/opvangkindjes
*telefoontjes met mijn mama, mijn zus en vriendin Inge
*internet
*eigen bed/bad met momenten
*"Familie" (jaja, ik ben een Familiekijker)
*...

maar uiteindelijk wegen deze dingen niet op tegen wat we in de plaats zullen krijgen en het zijn ook maar 5 weken uiteindelijk. Lang leve de hedendaagse technologie zodat wij behalve kunnen schrijven, telefoneren, chatten elkaar ook kunnen zien met de webcam! Wij krijgen de laptop mee van mijn ouders en zo kunnen zij hun kleinkinderen ook nog wat volgen. Natuurlijk is er niet overal internetaansluiting, maar zodra die er wel is, zal er contact zijn met het thuisfront en zal ik proberen de blog aan te vullen.

Seaworld

Wij plannen ook een bezoekje aan Sea World als wij in San Diego zijn. We kijken hier naar uit want is toch iets speciaals met een klein pretpark & vele shows, vooral die met de Orka's is de grote trekpleister.
Nu was SeaWorld onlangs in de media met het nieuws dat één van hun orka's een trainster gedood had in het park in Florida. Tja en dan stel je je de vraag of hetwel nodig is om zulke beesten als speelgoed of entertainmateriaal te laten dienen om het publiek te amuseren? Natuurlijk is het een incident (hoewel orka-experten dat betwijfelen omdat het zulke slimme dieren zijn) en zijn het geen agressieve dieren, maar als een dier van 5000 kg wil spelen met een trainster van 65 kg is het niet echt ondenkbaar dat zoiets gebeurt.

Hier kan je meer lezen over het incident.

Informatie

Op het internet vind je massa's informatie over Amerika, foto's, kaarten, blogs, reisverslagen, ... Kortom je kan héél veel voorbereiden, maar ik vind het vooral leuk om ervaringen te horen van mensen die er reeds waren.
Zaterdagavond kregen wij bezoek van Kelly & Hans en zij deden deze reis in mei/juni 2005 als huwelijksreis. Ze hadden hun foto's, kaarten, informatiemappen, reisverslag... bij! Leuk! We praatten en keken uren naar hun spullen en zo weten we toch weer enkele dingen waarop we moeten letten, wat we zeker moeten doen en wat eigenlijk over te slaan is.

Ook kreeg ik al info van iemand die een tijdje aan die kanten gewoond heeft en nog van mensen die de reis al maakten. Binnen enkele maanden kunnen wij onze ervaringen dan weer delen.

3 maanden

Vandaag nog precies drie maanden en we vertrekken! In het begin lijkt het zo ver, maar het nadert toch enorm snel.

Rustig

Het is niet omdat ik er niet echt over blog, dat we niet met onze reis bezig zouden zijn... integendeel. Wij zijn vaak aan het uistippelen, opzoeken, vergelijken, enz. Dus we zitten niet stil hoor.
Gisteren kocht ik via het internet wandelschoenen voor Finn en Tijl. We deden de overschrijving al en verwachten één van de volgende dagen twee leuke pakketjes in de brievenbus.
We plannen volgende week ook een bezoekje aan het gemeentehuis voor onze reispassen.

Uitstippelen

Nu alles geboekt is, kunnen we gedetailleerder gaan uitstippelen. Waar camperen? Wanneer rijden? Wanneer aankomen? Wat schrappen? Wat toevoegen? Welke campings zijn geopend? Hoeveel kost die bepaalde camping (kan serieus verschillen in prijs)? Welke wegen zijn eind mei open? Geraken we overal met onze camper?...

Kortom een heleboel vragen en uitzoekwerk, maar die voorbereiding hoort er allemaal bij en is nog zo plezant (als de pc meewil, wat gisteren niet echt het geval was).

Lang leve Google Maps!

Hotels

Terwijl wij onze camper verlengden, boekten wij ook de hotels in San Fransisco en in Los Angeles.

San Fransisco
---------------------
We arriveren op 17/5 in SF en verblijven in het Radisson Fisherman's Wharf tot 20/5. We kozen voor een hotel dichtbij (op) Fisherman's Wharf, want dat is ideaal gelegen voor al onze uitstappen.


Las Vegas
-----------------
Hier overnachten we op 23/5 en 24/5 in hotel Circus Circus, zoals jullie al eerder konden lezen. Dit hotel was ook al geboekt.

Los Angeles
-------------------
Hier verblijven we de eerste dagen in onze camper (kwestie van onze "vrijheid" nog wat te hebben). We leveren onze camper op za 19/6 (voor 15u) in en dan trekken we naar ons hotel Marina International. We vertrekken zondagavond naar Belgie terug, maar we boekten een extra nachtje zodat wij de hele dag nog onze kamer zouden kunnen behouden en gebruik kunnen maken van de hotelfaciliteiten.